Het Kursaal.

Cinema én stedelijk zwemdok in één.

Net voor de afbraak heb er ik nog wat bij tastbare herinneringen bij elkaar kunnen rapen. Niet veel. Een tegel hier, een tegel daar. Het plexiglas dat de grote zware inkomdeuren sierde. Dat zal het zowat zijn.

Lees verder “Zorgeloze zwempartij in een wereld vol chloor” →